2010-07-25

Ĵus komenciĝis la 8-a SOMERE, ankaŭ ĉi-jare en Jünkerath en la regiono Eifel, kie okazis jam pluraj belaj internaciaj renkontiĝoj de EsperantoLand.

Aliĝis ĝis nun ĉ. 20 homoj el kvar diversaj landoj.

Atendas la partoprenantojn libertempeca programo kun promenoj kaj ekskursoj, ludoj kaj kelkaj prelegoj. Ankaŭ ĉi-jare kompreneble estos lingvaj kursoj, por progresantoj kaj konversacio.

2010-05-29

La usona reĝisoro Sam Green produktis dokumentan filmon "Utopia in four movements" (Utopio en kvar movimentoj/movadoj); unu el la temoj estas dum ĉ. dek minutoj Esperanto. Green skizas Esperanton kiel malsukcesintan utopion kaj apenaŭ mencias aliajn flankojn de Esperanto.

Dum la registrita montrado en la filmfestivalo "Sundance" la aŭtoro interalie diris, ke "Zamenhof kredis, ke se ĉiu en la mondo parolus komunan neŭtralan lingvon, ne plu estus milito kaj kultura konflikto. Kvankam tio eble ŝajnas naiva al ni hodiaŭ, plu estas tutmonda movado de homoj, kiuj parolas Esperanton kaj kredas je ĝiaj idealoj." Ŝajne en la verkoj de Zamenhof ne troviĝas tia naiva kredo; en la ĝeneva kongreso en 1906 li eĉ defendis la Esperanto-parolantojn kontraŭ ŝajna naiveco: "Ni ne estas tiel naivaj, kiel pensas pri ni kelkaj personoj; ni ne kredas, ke neŭtrala fundamento faros el la homoj anĝelojn; ni scias tre bone, ke la homoj malbonaj ankaǔ poste restos malbonaj; sed ni kredas, ke komunikiĝado kaj konatiĝado sur neǔtrala fundamento forigos almenaǔ la grandan amason de tiuj bestaĵoj kaj krimoj, kiuj estas kaǔzataj ne de malbona volo, sed simple de sinnekonado kaj de devigata sinaltrudado." Ankaŭ la hodiaŭaj Esperanto-parolantoj certe kredas je internacia interkompreno, sed ne je la malapero de militoj pro Esperanto.

Green komentas ankaŭ la esperon je ĝenerala disvastiĝo de Esperanto komence de la 20-a jarcento: "Dum tiu tempo oni eĉ parolis pri io nomata la 'fina venko'. Kion diable ili pensadis?!"

Fiaskinta aĉetcentro kaj amastombejoj

La filmo prezentas aldone al Esperanto tri pliajn temojn sub la komuna titolo de utopioj: Sudĉina aĉetcentro, la plej granda en la mondo, apenaŭ havas vendejojn aŭ klientojn kaj montriĝas grandega misinvesto. Krome la filmo rakontas pri usona ekzilulo en Kubo, kiu plu optimismas, kaj pri la deziro meti amastombejajn skeletojn el la murdadoj de la 20-a jarcento en dignan ripozlokon. Kiel homo, kiu uzas Esperanton relative ofte kaj ekde multaj jaroj, oni demandas sin, ĉu vere estas konvene prezenti Esperanton en tia kunteksto? Ĉu vere indas limiĝi je la utopia flanko de Esperanto kaj preskaŭ neniel mencii la faktan Esperantujon de hodiaŭ, kun muziko kaj literaturo, kun vikipedio kaj la tri ŝtataj ĉinaj retejoj, kun denaskuloj kaj plej diversaj renkontiĝoj?

Ĉu Esperanto-parolantoj malsukcesadas?

Ne estas facile kompreneble ankaŭ, kial la reĝisoro prezentas la voĉon de konata Esperanto-parolanto, kiu recitas poemon en Esperanto kaj stumblas dume; la voĉo petas (anglalingve) reregistradon, sed evidente la reĝisoro preferis publikigi la fuŝitan version. Simile la filmo montras unuopajn homojn dum la UK en Japanio (2007), kiuj malsukcesas diversmaniere: Unu prezentas ĵongladon kaj unucikladon - la pilkoj falas kaj li devas lasi la unuciklon. Alia rigardas flanken de la kamerao kaj rekte rigardas nur post atentigo; tria tre serioze rigardas kaj iom ridetas nur post peto tion fari. Oni havas la impreson, ke la reĝisoro serĉis rimedojn por ankoraŭ pli bone elstarigi la Esperanto-malsukceson, je kiu li ŝajne firme kredas.

Cent mil Esperanto-parolantoj antaŭ cent jaroj

Estas krome rimarkinde, kiom malsame Sam Green prezentas Esperanto-parolantojn de antaŭ cent jaroj kaj hodiaŭ: Oni vidas multajn malnovajn bildojn kun ĉiam dekoj aŭ centoj da Esperanto-parolantoj, ankaŭ filmeton de Andreo Cseh kun granda grupo de lernantoj. Kontraste la hodiaŭajn Esperanto-parolantojn oni vidas kutime kiel solulojn, maksimume triope; ili rajtas eldiri unuopajn frazetojn aŭ nur silentas. Green parolas pri tio, ke "dum la frua 20-a jarcento estis pli ol cent mil Esperanto-parolantoj", dum mankas ajna indiko pri hodiaŭaj nombroj.

"En la fino ĝi estis freneza afero"

La reĝisoro Sam Green fine prezentas bildojn de la teknika evoluo komence de la 20-a jarcento kaj komentas dum la filmprezentado, ke "en tiu ĉi kunteksto Esperanto havis ian sencon". En la retejo sf360.org li pli detaligas pri Esperanto: Je la komenco de la 20-a jarcento estis "multaj homoj, kiuj parolis ĝin; oni kredis, ke ĝi povus funkcii. Ne estis absurda ideo. En la fino ĝi estis freneza afero, William Shatner filmo. La arko de la historio estas, ke estis florado de utopiaj ideoj en la komenco de la 20-a jarcento; en la fino tio velkis. Esperanto kaj socialismo spegulas unu la alian."

Ĉu "kontraŭ la limoj de la homa naturo"?

Sam Green skizas Esperanton kiel ion naivan, kio plene malsukcesis. Ne aperas aludo pri tio, ke iuj homoj hodiaŭ parolas Esperanton ne tiom por fini militojn, sed ĉefe por vojaĝi tra la mondo kaj por krei kaj flegi internaciajn amikecojn. En sf360.org li diras ke Esperanto estas "mirinda ideo" kiu, laŭ li, "iras kontraŭ la limoj de la homa naturo".

Internacia interŝanĝo kaj militoj

Lian bildon pri Esperanto transprenis ankaŭ recenzantoj de la filmo. Iu Kirk Honeycutt skribas, ke "Green esploras la historion de Esperanto, la lingvo, kiun L.L.Zamenhof kreis antaŭ la 20-a jarcento en la naiva espero, ke se ĉiu parolus la saman lingvon, ili interkompreniĝus pli bone. Nu, ni scias, kiel tio funkciis." Ne necesas defendi plene la ideojn de Ludoviko Zamenhof, sed ja estas rimarkinde, ke multaj konfliktoj kaj militoj okazas inter landoj, kies loĝantaroj apenaŭ havas komunan lingvon kaj nur malmultan kulturan interŝanĝon. Tio validas ekzemple pri Usono unuflanke kaj aliflanke Afganio, Irako, Vjetnamio kaj Koreio, se limiĝi al nur kelkaj militoj.

Kial dokumenta filmo sen la hodiaŭa realaĵo?

Oni povas demandi sin, kial Green prezentas Esperanton nur kiel utopion kaj ne ankaŭ kiel realaĵon. Certe multegaj Esperanto-parolantoj, kiuj ĉiutage aŭ tre ofte uzas Esperanton, havos la impreson, ke Green komplete neglektas la hodiaŭan lingvokomunumon. Unua respondo povus esti, ke li komence elektis la lingvon kadre de la temo utopio kaj poste ne volis rezigni pri tio; sekve li ne povis montri la nunan Esperanto-mondon, ĉar tio detruus la bildon pri fiaskinta utopio.

Relative malmultaj Esperanto-parolantoj en Usono

Alia eblo estas, ke Green ne sukcesis ekscii sufiĉe pri la hodiaŭa Esperanto-mondo. Necesas konsideri, ke li vivas en Usono kaj tie la proporcio de Esperanto-parolantoj estas multe malpli alta ol en Eŭropo; dum ekzemple en Usono vivas proksimume unu sola individua UEA-membro inter miliono da loĝantoj, en Francio estas ĉ. 9 kaj en Islando pli ol 70 (aŭ ĉ. 7 inter 100.000). Ne estas miraklo, ke la hodiaŭa Esperantujo publike aperas pli ofte en Eŭropo ol en Usono.

Anglalingvaj informoj

Trie oni povas demandi sin, kiuj informoj pri la hodiaŭa realo de Esperanto troveblas en la angla lingvo. Se oni trarigardas diversajn anglalingvajn retejojn de Esperanto-asocioj, oni legas multe pri revoj, sed havas malfacilaĵojn trovi la hodiaŭan realon de Esperanto. Ne estas facile legi ion pri denaskuloj, muziko, plej diversaj renkontiĝoj, vikipedio, la tri grandaj ĉinaj aŭ aliaj retejoj, Afriko aŭ Nepalo - sed feliĉe almenaŭ en la anglalingva artikolo de vikipedio pri Esperanto legeblas tre aktuala bildo pri nia lingvo.

"Mi estis vere ĉagrenita"

La filmo ricevis kelkajn pozitivajn menciojn de Esperanto-parolantoj, interalie de ESF, kiu subvenciis ĝin. Kontraste Brian Barker komentis jam en februaro 2010 sur "Independent Filmmaker Project": "Mi estis vere ĉagrenita vidi la aserton de Sam Green en lia 'Utopia in Four Movements', ke Esperanto malsukcesis, ĉar tio estas malvera."

Dokumenta filmo kun viva prezento

Indas atentigi pri apartaĵo de la prezentadoj, nome ke la reĝisoro sursceneje komentas la filmon, kiu havas multajn silentajn partojn, dum samtempe muzikgrupo ludas. Do temas nur parte pri dokumenta filmo - estas viva prezento.

Versio kun Esperanto-subtekstoj

La parton de la prezento pri Esperanto eblas spekti ĉe filmoj.net, kun Esperanto-subtekstoj.

Lu Wunsch-Rolshoven, EsperantoLand

(La artikolo samtempe aperas ĉe Libera Folio, kie eblas komenti.)

2010-05-14

Dekduo da Esperanto-parolantoj el Germanio kaj Belgio partoprenis en la unua renkontiĝo PRINTEMPE, kiu okazis de la 1-a ĝis la 6-a de aprilo rande de la eta vilaĝo Baasem en la Eifel-regiono, sude de Kolonjo.

Fakte nur dek unu homoj vere parolis Esperanton - ĉeestis kvar infanoj, el kiuj la du beboj ĉefe "suĉis Esperante". La tempo agrable pasis per multa babilado, ofta vizitado de la endoma naĝejo, pluraj promenoj kaj ekskurseto al la apuda Kronenburg. Prezentiĝis pluraj prelegoj kun diskuto, interalie pri la glosaro de Karol Piĉ', pri Esperanto en Eŭropa Unio kaj pri Kelmis/Moresnet kaj ĝia historio. Kvankam la renkontiĝo estis relative malgranda, la partoprenantoj multe ĝuis ĝin kaj esperas reveni sekvajare.

La venontjara PRINTEMPE okazos verŝajne en la sama regiono, proksime de Belgio kaj Nederlando, dum pasko kaj ĉirkaŭaj tagoj - supozeble de la 18-a ĝis la 25-a de aprilo 2011.

2010-04-29

auf deutsch

La franca ministro pri nacia edukado, Luc Chatel, en sia respondo al parlamenta demando de Olivier Jardé (Somme) malakceptis la ĝeneralan allason de Esperanto en la franca lerneja sistemo; por komparo: En Francio por la abiturienta ekzameno 2009 oni povis elekti entute 57 lingvojn (kp. Le baccalauréat 2009: "22 langues vivantes étrangères" (vivantaj fremdlingvoj, 24 aliaj lingvoj, 11 regionaj lingvoj).

La respondo de la ministerio entenas plurajn pozitivajn informojn pri Esperanto - oni elstarigas la Esperanto-idealojn de frateco (fraternité) kaj neŭtraleco kaj oni mencias la propran kulturon de Esperanto. Krome oni mencias, ke Esperanto estas parolata de kelkaj milionoj da parolantoj en la tuta mondo.

Laŭ la respondo ne estus obstaklo instrui Esperanton kadre de lokaj ĉirkaŭ-edukaj aktivecoj.

Kaŭzoj de la malakcepto

La ministerio mencias plurajn kaŭzojn, kial Esperanto laŭ ĝia opinio ne plenumus la necesajn kondiĉojn por esti institucie instruata en la lernejo:

• Esperanto nuntempe ne povus konkurenci kun la grandaj internaciaj lingvoj kiel la angla, la araba, la hispana, la rusa kaj la franca. La ministerio atentigas, ke Esperanto hodiaŭ ne estas rekonita kiel laborlingvo en la grandaj internaciaj organizoj.
• La ministerio asertas, ke Esperanto ankoraŭ ne estus gepatra lingvo.
• La propra kulturo de Esperanto laŭ la ministerio estas ankoraŭ tre juna.

Laborlingvo

La edukministerio argumentas ĉi tie kun la grandaj internaciaj lingvoj, kiuj estas uzataj ankaŭ kiel laborlingvoj, dum samtempe por la franca abiturienta ekzameno estas permesitaj 57 lingvoj, kiuj plejparte ludas nur malgrandan internacian rolon.

Denaska lingvo ekde cent jaroj

La aserto, ke Esperanto ne estus denaska lingvo, estas malĝusta - Esperanto jam ekde 1904 estas denaska lingvo. En "The Encyclopedia of Language and Linguistics" de 1994 legeblas, ke eĉ ekzistas denaskaj parolantoj de la dua kaj tria generacio (do unu el la geavoj jam parolis Esperanton kiel denaskan lingvon). Oni taksas la nombron de Esperanto-denaskuloj je pluraj mil.

Skriba Esperanto-kulturo ekde 1887

Ankaŭ la atentigo, ke la kulturo de Esperanto estas ankoraŭ tre juna, ne estas facile akceptebla kadre de eduka politiko - neniu malakceptas la instruadon de informadiko kun la argumento, ke tiu fako estas ankoraŭ tre juna. Cetere estas notinde, ke Esperanto havas tradicion de skriba literaturo ekde 1887 - pli longe ol kelkaj el la lingvoj allasataj al la franca abiturienta ekzameno. Nuntempe jare aperas ĉ. 120 Esperanto-libroj; tio superas la nombron de ĉiujaraj novaj libroj en pluraj el la menciitaj lingvoj.

Kriterioj de akcepto

La respondo krome mencias kelkajn kriteriojn por la akcepto kiel instrufako:

• Esperanto devus esti sufiĉe disvastigita en la mondo por permesi efikan kaj praktikan uzadon.
• Esperanto devus havi oficialan statuson.
• Ĝi devus esti portanto de kulturo kaj de riĉa kaj vivanta kultura heredaĵo. La lernanto devus povi kompari sian propran kulturon kun tiu de aliaj por kompreni, kio konsistigas ĉiun el ili en ilia malsameco.
• Temus ankaŭ pri tio sentemigi la lernanton pri la lingvistikaj variaĵoj kiel akĉento, dialekto kaj lingvoregistro, kiuj estus laŭ la ministerio la "spico" de la lingvo ("le 'sel' de la langue").
• Estus laŭ la ministerio la aliro al la komplekseco de kulturo kaj al la interna riĉeco de lingvo, kiu igas la lernadon aparte motiviga por la lernantoj.

• Praktika uzado: La ministerio mem mencias, ke kelkaj milionoj da homoj en la tuta mondo parolas Esperanton; jam tio montras, ke praktika uzado de Esperanto ne prezentas problemon. Ekzemploj de la aplikado de Esperanto estas la Vikipedio kun nuntempe 128.000 artikoloj (loko 22 kompare kun aliaj lingvoj), la informaj paĝoj de la ĉina registaro (Esperanto tie estas unu el dek lingvoj), la paĝoj de Google aŭ komputilaj programoj kiel Firefox.
• Oficiala statuso: En Hungario Esperanto estas akceptata ekde jardekoj kiel lerneja fako; en Brazilo nuntempe okazas leĝofara proceduro pri Esperanto en publikaj lernejoj.

  Per la akcepto de la Esperanto-PEN-centro en PEN International la lingvo Esperanto en 1993 estis rekonita kiel literatura lingvo.

  Jam en 1985 Unesko invitis siajn membroŝtatojn "subteni la enkondukon de studprogramo pri la lingvoproblemo kaj Esperanto en siaj lernejoj kaj superaj edukaj institucioj" ( protokolo de la ĝenerala konferenco en Sofia, 1985).

• Komparo de kulturoj: Estas surprizo ke lige al Esperanto oni dubas pri la ebleco kompari kulturojn. Unuflanke Esperanto havas kulturon, kie kuniĝas propraj kreaĵoj kun verkoj el la naciaj kulturoj de la Esperanto-parolantoj. Aliflanke la internacia komunumo de la Esperanto-parolantoj ĉiutage donas eblecon rilatigi la propran kulturon kun tiu de la aliaj.
• Akĉento, dialekto kaj lingva registro: Ankaŭ en Esperanto la parolantoj de diversaj regionoj havas pli aŭ malpli rimarkeblan akĉenton. Tutcerte ankaŭ en Esperanto oratoro uzas alian lingvostilon ol muzikisto, verkisto aŭ junulo. Fortajn dialektojn Esperanto hodiaŭ ne havas - sed ĉu vere ĝuste ministerio pri edukado konsideras dialektojn kiel esencaĵon por la allaso kiel lerneja lingvo? Kutime dialektoj ne troviĝas centre de lerneja instruado...
• Komplekseco de kulturo kaj interna riĉeco de lingvo: Ne estas facile doni kriteriojn por la komplekseco de kulturo kaj la interna riĉeco de lingvo. Tamen eblas konstati ke la multfaceta Esperanto-kulturo kun literaturo, teatro, muziko, internaciaj renkontiĝoj ktp. certe estas alloga por multaj homoj, kiuj lernas Esperanton kaj ekzemple kontribuas al la plua kreskado de la Esperanto-vikipedio.

  Rilate al - por komparo - la angla, estas pridubinde, ĉu estas unuavice la interna riĉeco de tiu lingvo, kiu motivigas al lernado, aŭ pli la timo esti ekskludita de kleriĝo kaj multo alia kaj per tio havi malpli bonan aliron al ekstera riĉeco...

Lu Wunsch-Rolshoven, EsperantoLand

2010-04-16

La esperanto-asocio en Sainte Foy la Grande (Francio, apud Bordozo), unuafoje organizas konkurson por filmetoj, por reliefigi tiun arton en Esperanto tra la mondo. Limdato por kandidatiĝo estas la 10a de majo 2010.

Kondiĉoj

La filmetoj nepre en Esperanto (originale aŭ tradukite) povas daŭri 1 ĝis 15 minutojn.

La bildkvalito devas esti sufiĉa por larĝa ekrano (filmado per poŝtelefono ĝenerale ne tre bone taŭgas). Ili povas aparteni al unu aŭ pluraj jenaj kategorioj: aktualaĵoj, biografio, dokumenta filmo, dublado (por ĉiu kategorio), fikcio, intervjuo, muziko, porinfana filmo, teatraĵo, movbildoj (ĉiaspecaj: desegnita aŭ/kaj komputila filmo, ktp.), varbado, ktp.

Estos pritaksataj: filmado, scenaro, dialogoj, lingvo, prononcado, scenigo, aktorado, muziko, kreemo, ktp.

La filmojn la aŭtoroj sendu per KD aŭ per la interreto. Filmojn la ĵurio povas ankaŭ elekti sur la interreto per Ipernity, la Farbskatolo, Wideo, Youtube, Dailymotion, ktp.

Prezento okazos la 15an de majo 2010.

La rezultojn oni anoncos sur la interreto kaj per gazetoj. La premioj estos ĉefe simbolaj.

Por kandidatiĝi, necesas sendi filmon antaŭ la 10a de majo, kun siaj kompletaj poŝtadreso, retadreso, nomo, aĝo, kaj mallonga biografio (maksimume unu paĝo longa, kun cirkonstancoj de la filmo, nomo de la partoprenintoj, ktp.).

Enskribiĝoj kaj informoj ankaŭ eblas sur la paĝo de IKoFo

La adreso de la ĵurio estas: Filmeta konkurso, co/ MH Desert, 13 les goulards, 33220 St. Avit-St. Nazaire, Francio, tel. 33 (0) 557 462 891, retadreso: ikofo ĉe orange.fr

2010-03-20

La asocio EsperantoLand planas Internacian Kongreson (IK) en Strasburgo, de la 6-a ĝis la 13-a de aŭgusto 2010. La kongreso traktos Esperantujon kaj Esperanto-agadon, sed havos ankaŭ ofertojn pri aliaj temoj kaj kadran programon. Kelkaj homoj jam aliĝis.

Kongresejo estos hotelo en kvaronhora piedira distanco al la urbocentro kaj katedralo de Strasburgo. Aparte alloga estas Strasburgo, kiu estas bela kaj histoririĉa; ĝi invitas al promenoj kaj ekskursoj dum someraj tagoj. Jen pliaj informoj kaj la aliĝilo.

2010-02-24

En oktobro 2008 Antanas GRINCEVICIUS, esperantisto el la litovia ĉefurbo Vilnius, iniciatis retan taglibron (tiel nomatan "blogon") pri interesaj kaj aktualaj eventoj en Litovio. Esperanto-temoj tie ankaŭ ne estas fremdaj. Efektive, tiu taglibro estas altnivela retgazeto pri Litovio kun la titolo "Barelo".

Historio, kulturo, politiko, ...

“Barelo” estas imitinda ekzemplo de praktika utiligo de Esperanto. Eble ĝi estas unika en la mondo - apenaŭ ekzistas io simila en aliaj landoj. La retgazeto estas profesie farita. Ĉiu artikolo estas bele kaj trafe ilustrita. En la retgazeto eblas legi interesajn kaj aktualajn artikolojn pri historio, kulturo, naturo, arto, ekologio, ekonomiko, politiko, energetiko, festoj, folkloro, fotografio, lingvo, literaturo, muziko, scienco, sporto k.s. de Litovio – entute estas 51 ŝlosilvortoj, el ili 5 estas Esperanto-rilataj. Ĉiuj artikoloj estas verkitaj de la aŭtoro en bona Esperanto. Estas bona ekvilibro de diversaj temoj. Do, la retgazeto ne estas pri Esperanto, sed simile kiel la revuoj "Monato" au "Kontakto" pri diversaj temoj en Esperanto.

84 artikoloj ĝis nun

Ekde la lanĉo de la retgazeto la 10-an de oktobro 2008 ĝis hodiaŭ (la 18-an de februaro 2010) en ĝi estas publikigitaj 84 artikoloj, el ili 12 estas ligitaj kun Esperanto. La retgazeto havas ligojn al aliaj retejoj pri fotoj, tradukado, lingvaj problemoj, diversaj TTT-ejoj, esperantistoj, literaturo, tekstoj, gazetaro, E-radioj k.s.

Ĉu vi ŝatos ĉerpi el la "barelo"?

La retgazeto meritas multe pli da atento ol ĝi havis ĝis nun, ĉar pro la modesteco de la aŭtoro (retpoŝte: grinanta ĈE gmail.com) ĝi ne estis sufiĉe reklamita.

Slogano

La slogano de la retgazeto estas: "Por eldiri la opinion ne serĉu barelon sur bazara placo...".

[Povilas JEGOROVAS, redakcio]

2010-02-23

Entute 194 homoj partoprenis en la 8-a Novjara Renkontiĝo (NR) kaj la 1-a Novjara Internacia Semajno (NIS) de EsperantoLand en Saarbrücken, kiuj okazis de la 27-a de decembro 2009 ĝis la 3-a de januaro 2010. Ili venis el 14 landoj, interalie el Kanado, Aŭstralio kaj siberia Rusio, sed plejparte el la pli proksimaj Belgio, Francio, Svislando kaj Germanio. Tri kvaronoj venis el eksterlando, pro kio regis bele internacia etoso.

Multaj denaskuloj

56 infanoj kaj junuloj ĝis 14 jaroj multe ĝuis la kunestadon kaj la programon kun manlaboro, ludoj, prezentado kaj lernado de pupteatro - ĉio sub lerta gvido de Christoph Frank subtenata de Betti Maul-Propadović kaj Nicky Janssen. Almenaŭ tridek infanoj lernas Esperanton denaske kaj jen dum NR havas belan eblecon interkonatiĝi kaj amikiĝi kun samaĝuloj el aliaj landoj.

Koncertoj kaj teatraĵo

Prezentiĝis koncerto de Martin Wiese kun malnovaj kaj novaj kantoj ĉefe rokstilaj, bela koncerto de Lena kun Ĵenja, Gretel kaj Jorinde (lastatempe formiĝinta grupo) kaj aŭdeblis imponaj operaj kantoj de Vladimir Merkulov en Esperanto (akompanata de Lena Wilke). Krome vespere oni vidis teatraĵon, ludis - kaj kompreneble festis la novan jaron dancante ĝis la frua mateno. Okazis diversaj prelegoj kaj kursoj traktantaj ekzemple la ĉinan historion, budaisman meditadon, la ŝanĝojn post 1989, la planedan sistemon, ludan pedagogion kaj ankaŭ venkon (aŭ malvenkon) kaj strategion por Esperanto.

1-a Novjara Internacia Semajno (NIS)

Junuloj kaj junaj plenkreskuloj povis ĝui ekzemple la diskotekon, du enketludojn, ekskurson al Strasburgo aŭ prezenton de filmoj de Mr. Bean. Kaj kompreneble ili amuziĝis ankaŭ laŭ propra programo.

Lingvokursoj kaj ekzamenoj

Kiel kutime dum NR estis kursoj por komencantoj, komencintoj kaj progresintoj, ĉi-foje denove de Katalin Kováts, Gunter Neue kaj Sylvain Lelarge. Katalin ankaŭ preparis interesitojn por la internaciaj ekzamenoj kaj ekzamenis kun helpo de Cyrille Hurstel dekon da homoj. Por kontroli la ekzamenojn, vizitis la ejon la direktorino kaj la vicdirektoro de la hungara instituto, kiu afable akceptis la Esperanto-ekzamenojn en sia programo.

Multa gazetara raportado

Aparte afable raportis la gazetaro pri nia internacia kunveno. Germana novaĵagentejo komencis per regione sendita raporto, sekvis pluraj represoj, granda artikolo en la sarlanda "Saarbrücker Zeitung", tri minutoj en la novaĵoj de la regiona televido (programero ripetita en tutsemajna novaĵelsendo) kaj kontribuoj en tri radioprogramoj, el kiuj unu dediĉis plenan horon kun tri Esperanto-muzikpecoj al nia lingvo. Jen detala raporto pri la gazetara eĥo pri NR kaj NIS.

Fotoj

Jen kelkaj ligoj al fotoj. Krome tie videblas deko da fotoj en kvalito sufiĉa por represado.

Denove en Saarbrücken

Pro la aparte agrabla akcepto en la domo kaj la konveneco de la domo la du renkontiĝoj refoje okazos en Saarbrücken ĉi-jarfine. La Esperanto-versio de la NR-aliĝilo pretas en la reto. La aliĝilo por NIS kaj la germanaj versioj sekvos.

Lu Wunsch-Rolshoven, EsperantoLand

2010-02-23

Pri la 8-a Novjara Renkontiĝo (NR) kaj la 1-a Novjara Internacia Semajno (NIS) dum la pasinta jarŝanĝo en Saarbrücken multfoje raportis la gazetaro. Aperis novaĵo de dpa, pluraj gazetaj represoj, granda artikolo en la regiona gazeto "Saarbrücker Zeitung", televida raporto kvarfoje elsendita kaj tri radioelsendoj inter 4 kaj 55 minutoj ĉe la regiona radio "Saarländischer Rundfunk". (Jen cetere esperantlingva raporto pri NR kaj NIS.)

La raporto de dpa por la regiono de Rejnlando-Palatinato elsendiĝis la 28-an de decembro. Ĝi legeblas rete ĉe

- la gazeto Saarbrücker Zeitung kaj en la papera eldono de la gazeto de mardo, 29-a de decembro,

- Rhein-Zeitung (el Koblenz, rz-online; la gazeto cetere ĉerpas sian leksikonon el la germana vikipedio - do ankaŭ informas pri Esperanto),

- kaj legeblis ankaŭ sur la retpaĝoj de la Sarlanda Radio (SR).

Radio kaj Televido

Sarlanda Radio elsendis televide triminutan raporton en la regionaj novaĵoj "Aktueller Bericht" (aktuala raporto) de mardo, 29-a de decembro, ĉ. 19.30 h, kiu ripetiĝis en la semajna rerigardo de sabato, 2-a de jan. 2010 ( "Wochenrückblick", 19.15 h - 19.45h). Krome oni raportis pri la renkontiĝo en du pliaj novaĵelsendoj de mardo, 29-a de dec. 2010 (16.00 kaj 17.00 h).

Radioraportoj aŭdeblis en ĉiuj tri programoj de la radio:

- SR 3, lundo, 28-a de dec. 2009, ĉ. 16.30 h (elsendo "Region am Nachmittag", regiono dum la posttagmezo). Interrete legeblas ankaŭ bela prezento de Esperanto fare de la sama redakcio.

- SR 2, lundo, 4-a de jan. 2010, ĉ. 7.40 h

- SR 1, lundo, 4-a de jan. 2010, 20.05 - 21.00h. Unuhora interparolada elsendo kun Lu Wunsch-Rolshoven (EsperantoLand) kiel studia gasto. Oni ludis ankaŭ tri muzikpecojn, de Hotel Desperado, Ralph Glomp kaj Tone.

Ampleksa gazetara eĥo

Resume eblas diri, ke la raportado pri la du komunaj aranĝoj estis aparte ampleksa, interalie pro la kvarfoja menciado en televido. Tio estas unu el la kaŭzoj, kial EsperantoLand refoje okazigos la du renkontiĝojn NR kaj NIS en Saarbrücken; la esperantlingva aliĝilo por NR nun pretas en la reto.

2010-02-17

La 9-a kongreso de la kataluna filio de la sindikato CGT, kunveninta la 7-an de februaro de 2010, unuanime aprobis rezolucion favoran al Esperanto.

En ĝi oni "kuraĝigas ĉiujn sekciojn de la CGT subteni la disvastigon kaj lernadon de la Internacia Lingvo inter la membroj kaj simpatiantoj" kaj "proponi al ĉiuj liberecanaj organizoj favori la lernadon de Esperanto kun la celo uzi ĝin kiel laboran lingvon en la kunordigo de la internacia liberecana movado".

Laŭ vikipedio la "Confederació General del Treball"/"Confederación General del Trabajo" estas reformisma anarkia hispana sindikato. En tuta Hispanio ĝi havas ĉ. 60.000 membrojn.

Hispana teksto

Resolución aprobada por aclamación en el IX Congreso de la CGT de Catalunya el día 7 de febrero de 2010

El 9o Congreso Confederal de la Confederació General del Treball de Catalunya,

* Considerando la urgente necesidad de una plena cooperación de los libertarios a nivel internacional en la lucha contra el capitalismo,
* Considerando que esta cooperación debe estar regida por los procedimientos de la democracia directa y que ésta sólo será posible con el uso de una lengua común a nivel internacional,
* Considerando la imposibilidad de que esta lengua común pueda ser alguna lengua nacional, en primer lugar, por la dificultad que supone el aprendizaje de una lengua natural para la mayoría de los trabajadores, en segundo lugar, por el agravio comparativo que supondría que una parte del movimiento usara como lengua común su lengua materna y otra parte una lengua aprendida a medias y, finalmente, por los problemas ideológicos generados por el posible uso, como lengua común, de alguna de las lenguas coloniales hegemónicas,

Resuelve

1. Manifestar que la Lengua Internacional Esperanto es, hoy por hoy, la más adecuada para el establecimiento de relaciones horizontales e igualitarias entre los trabajadores de todo el mundo y entre las organizaciones libertarias.
2. Animar a todos los entes de la CGT a que promuevan la difusión y aprendizaje de la Lengua Internacional entre sus afiliados y simpatizantes.
3. Proponer a todas las organizaciones libertarias que fomenten el aprendizaje del Esperanto a fin de poder emplearlo como lengua de trabajo en la coordinación del movimiento libertario internacional.

Lleida, 7 de febrero de 2010