1 - 10 (548)
Pri Esperanto
Ludwik Zamenhof, Kreinto de la internacia lingvo Esperanto (artikolo) [2017-03-12]
Pri Esperanto
Centa mortotago de Ludoviko Zamenhof (14a de aprilo 2017) [2017-03-11]
Lingvokursoj/Instruado, Lingvopolitiko
Unu lerneja leciono pri Esperanto [2016-12-13]
Literaturo, Scienco/Interlingvistiko, Pri Esperanto
Anglalingva libro pri Zamenhof, Esperanto kaj ties nuntempo [2016-12-08]
Lingvo-kursoj/Instruado, Pri Esperanto
Prelegoj pri amaskomunikilaj rilatoj [2016-10-23]
Lingvokursoj/Instruado, Pri Esperanto
Prezenti Esperanton en lernejoj [2015-09-20]
Pri Esperanto
Trejnado pri Esperanto-surmerkatigo [2014-05-06]
Muziko
Koncerto de EspoDespo en Hamburgo (15-a de marto) [2014-03-03]
Esperanto en Europo, Renkontighoj
Mikaelo Bronŝtejn festos sian 65-an naskiĝtagon en Kievo [2014-02-06]
Esperanto en Europo, Renkontighoj
Pli ol 200 partoprenantoj en NR [2014-01-27]

 
Lingvokursoj/Instruado
 
Renkontighoj
 
Komputilo/Interreto
Literaturo
Gazetoj
Muziko
Radio
 
Monda Politiko
Scienco/Interlingvistiko
Faka Aplikado
Arto
Religio
 
Esperanto en Afriko
Esperanto en Ameriko
Esperanto en Azio
Esperanto en Australio
Esperanto en Europo
 
Pri Esperanto
 
Lingvopolitiko
 
Diversajhoj
 
Marknomoj
11 - 20 (548)
 

Pri Esperanto
Ludwik Zamenhof, Kreinto de la internacia lingvo Esperanto (artikolo)

2017-03-12

auf deutsch

Centa mortotago de Ludoviko Zamenhof (14-a de aprilo 2017)


(Aŭtoro: Louis v. Wunsch-Rolshoven)

Malmultaj aferoj estas tiel firme ligitaj al la homa vivo kiel la lingvo, kiun ni parolas. Ĝi akompanas nin de la mateno ĝis la vespero kaj ĝi estas la neanstataŭigebla bazo por la homa kunvivado. Apartan pozicion inter la inventistoj pro tio okupas Ludoviko Zamenhof, kiu en 1887 kiel 27-jarulo publikigis la bazon de sia internacia lingvo Esperanto kaj kiu mortis en la 14-a de aprilo 1917, antaŭ cent jaroj. Zamenhof estas la sola aŭtoro de planita lingvo, kies projekto fariĝis ankaŭ vivanta lingvo kun riĉa kulturo.

„Senprecedenca internacia sukceso“

Tute prave la novaĵagentejo AFP antaŭnelonge nomis Esperanton „senprecendenca internacia sukceso“. Tiun sukceson Esperanto dankas antaŭ ĉio al la rapida lernebleco de la lingvo. Esperanton oni povas lerni en triono ĝis kvinono de la tempo necesa por aliaj lingvoj; tion pruvis diversaj lernejaj eksperimentoj.

Esperanto-denaskuloj

La internacia lingvo Esperanto intertempe disvastiĝis tutmonde. Hodiaŭ en la plej multaj landoj vivas Esperanto-parolantoj; oni taksas ke kelkaj milionoj da homoj lernis ĉi tiun lingvon kaj ke kelkaj centmiloj parolas ĝin regule. Ekzistas jam proksimume mil Esperanto-denaskuloj – natura evoluo, kiam la gepatroj regule vizitas internaciajn Esperanto-renkontiĝojn kaj ofte ricevas viziton de Esperanto-amikoj. Jam en 1901 Zamenhof skribis, ke por la estonteco de Esperanto estus tre helpe, se grupo de homoj akceptus ĝin „kiel sian familian lingvon“ – en 1904 naskiĝis la unua knabino, kiu kreskis kun Esperanto kiel unu el siaj denaskaj lingvoj.

Konataj Esperanto-parolantoj:

George Soros, J. R. R. Tolkien, Reinhard Selten

Al la plej konataj homoj, kiuj parolas aŭ parolis Esperanton, apartenas la investisto George Soros, la aŭtoro de fantaziaj romanoj J. R. R. Tolkien kaj la nobelpremiito pri ekonomio Reinhard Selten. Por la iama germana ambasadoro en Moskvo, Ulrich Brandenburg, Esperanto estas denaska lingvo.

Libroj kaj Esperanto-kantoj

La lingvokomunumo de la Esperanto-parolantoj evoluis al kultura komunumo. Proksimume dek mil Esperanto-libroj aperis ĝis nun, ĉiujare aldoniĝas proks. 120 pliaj. Ĉe youtube kaj aliloke troviĝas riĉa oferto de kantoj en Esperanto – multspeca oferto de roka muziko kaj tradiciaj kantoj ĝis repo kaj hiphopo.

Ĉiutagaj novaĵoj en Esperanto el Ĉinio

Ĉinio ĉiutage publikigas novaĵojn en la lingvo de Zamenhof; tie eldoniĝas ankaŭ reta gazeto en Esperanto kaj oni ofertas esperantlingvajn radio-elsendojn. La Esperanto-vikipedio entenas pli ol 230.000 artikolojn kaj per tio estas iomete pli granda ol ekzemple la dana aŭ la hebrea eldono. La kompleta angla vikipedio uzeblas en regule aktualigata, aŭtomata Esperanto-traduko, WikiTrans; ĝi estas relative bone komprenebla por Esperanto-parolantoj dank‘ al la klara strukturo de Esperanto. Tradukojn el kaj al tiu internacia lingvo ofertas ankaŭ Google Translate.

35.000 Esperanto-ekzamenoj en Hungario

En Hungario la nombro de Esperanto-parolantoj laŭ la rezultoj de la nacia censo kvarobliĝis ekde 1990 – tiam oni kalkulis 2083 Esperanto-parolantojn, en 2011 estis 8397. Fono estas aldone al la malfermiĝo direkte al la okcidento post la fino de la komunisma periodo ĉefe la fakto, ke en Hungario Esperanto estas oficiale rekonita kiel vivanta lingvo. Sekve oni povas uzi trapasitan Esperanto-ekzamenon ĉe altlernejoj por pruvi konojn de fremdlingvo aŭ por akiri poentojn ĉe la akcepto en altlernejo. La instituto NYAK respondecas pri la oficiala rekono de fremdlingvaj ekzamenoj ekde 2001. Ĝi jam ekzamenis pli ol 35.000 homojn pri Esperanto. Esperanto tenas tie la trian lokon inter la ofertataj lingvoj, proksimume samloke kiel la franca.

800.000 Esperanto-lernantoj ĉe Duolingo

Intertempe Esperanto estas ofertata en pluraj dekoj da lingvolernaj retejoj. Kiam la retejo senkoste ofertas almenaŭ 25 lingvojn, tiam Esperanto kutime ĉeestas. La plej multajn lernantojn povis kolekti Duolingo.com; tie ĝis nun registriĝis pli ol 800.000 lernantoj por la Esperanto-kursoj. Ekde kelkaj monatoj aldone al la anglalingva kurso ekzistas ankaŭ hispanlingva; sume ĉiumonate proks. 60.000 homoj registriĝas por lerni la lingvon de Zamenhof.

Subpremado kaj persekutado ekde la tridekaj jaroj

En la publiko la tutmonde kreskanta disvastiĝo de Esperanto estas ankoraŭ malmulte konata. Iuj eĉ kredas, ke neniu plu parolas Esperanton. Eble la kaŭzo por tio estas la tempoj de subpremado kaj persekutado de la Esperanto-parolantoj. Ekde 1933 Esperanto estis subpremata sub Hitler, preskaŭ ĉiuj familianoj de Zamenhof estis poste mortigitaj kaj ekde 1937 en Rusio sub Stalin Esperanto-parolantoj estis mortpafitaj aŭ arestitaj en malliberejoj. Post la milito la Esperanto-malpermesoj komence disvastiĝis al preskaŭ tuta orienta Eŭropo; en Rumanio ankoraŭ dum la okdekaj jaroj Esperanto-grupoj estis malpermesitaj. Ankaŭ en Hispanio kaj Portugalio Esperanto estis subpremata dum jardekoj.

Malfacila rekomenco post la Dua Mondmilito

La Esperanto-komunumo post la Dua Mondmilito estis do tre malgrandigita kaj iuj eksteruloj eble kredis, ke ne ekzistus plia estonteco por Esperanto. Krome la plej multaj homoj kompreneble havis unue aliajn celojn ol lerni lingvon por libertempo kaj ferioj. Krome la klopodoj progresigi Esperanton laŭ politika vojo ne alportis multon aldone al afablaj vortoj.

Celoj de Zamenhof …

En sia unua libro de 1887 Zamenhof skribas pri siaj ideoj, kiujn li ligis kun sia lingvo. Li nomas tri ĉefajn taskojn: Unuflanke la lingvo estu facile lernebla. Due tuj post la eklernado oni povu ĝin uzu por internacia komunikado, sendepende de tio, ĉu ĝi estos rekonita de la mondo. Trie necesos trovi rimedon por zorgi ke la lingvo estu lernata kaj uzata de granda nombro da homoj.

… kaj la realigo

Evidente Zamenhof sukcesis krei rapide lerneblan lingvon, kiu estas ankaŭ lernata kaj uzata de internacia lingvo-komunumo konstante kreskanta escepte de tempoj de subpremado. Supozeble tamen ne ekzistas tia magia rimedo, pri kiu Zamenhof revis, por atingi, ke granda nombro de homoj lernu Esperanton. Ŝajne tia nova kaj komence nekutima afero kiel planita lingvo pludisvastiĝas nur iom post iom.

Videblas ke ankaŭ politikistoj nur malofte pretas preni la riskon endanĝerigi sian renomon per subteno de io tiel nova. Zamenhof en 1910 en sia parolado ĉe la sesa Esperanto-mondkongreso en Washington esprimis la opinion, ke registaroj kun sia subteno venus kutime nur tiam, „kiam ĉio estas jam tute preta“. La alstrebata celo tial estus plej kredeble atingita „per laborado de homoj privataj“.

Lingvo de interkompreniĝo

La ideon krei internacian kaj rapide lerneblan lingvon Zamenhof havis jam kiel junulo. Li kreskis en Bjalistoko, hodiaŭ en nordorienta Pollando, kiu tiam apartenis al la cara Rusio. Tie vivis diversaj popolgrupoj, ĉefe judoj, poloj, rusoj kaj germanoj; ili parolis en diversaj lingvoj kaj interkompreniĝis ofte nek lingve nek persone.

Zamenhof volis meti la bazon, por ke homoj de diversaj gepatraj lingvoj povu interparoli, konatiĝi kaj pace enordigi siajn problemojn. En 1906 li ĉi-rilate emfazis en sia kongresa parolado en Ĝenevo, ke oni ne estas tiel naiva, ke oni kredus, ke neŭtrala fundamento faros el la homoj anĝelojn. „Komunikiĝado kaj konatiĝado tamen forigos almenaŭ la grandan amason de tiuj bestaĵoj kaj krimoj, kiuj estas kaŭzataj ne de malbona volo, sed simple de sinnekonado kaj de devigata sinaltrudado.“

Longa vojo

Ke tiu celo ne estos atingebla dum mallonga tempo, tion Zamenhof bone sciis. En sia parolado en Cambridge en 1907 li parolas pri tio: La Esperanto-parolantoj laboras por Esperanto, ĉar ili esperas, ke „pli aŭ malpli frue, eble post multaj jarcentoj,“ la popoloj „faros en konsento unu grandan rondon familian“, kiel li esprimis sin. Eble tiu celo estas utopia por la tuta homaro – la Esperanto-parolantoj realigas ĝin jam hodiaŭ en sia internacia lingvo-komunumo.

Multaj lingvoj jam kiel junulo

Bona bazo por la lingvokreado de Zamenhof estis liaj lingvokonoj. Li kreskis kun la jida kaj rusa, lernis la polan kaj hebrean kaj de sia patro, kiu dum longa tempo estis lingvoinstruisto, la germanan kaj francan. En la lernejo aldoniĝis la greka, la latina kaj la angla. Tiel Zamenhof havis larĝan superrigardon pri la gramatiko de diversaj lingvoj kaj ilia vortaro. Li elektis komunajn strukturojn kaj vortradikojn troveblajn en multaj lingvoj kaj kunigis tion al propra lingvo – kun simplaj strukturoj kaj rapide lernebla; multaj homoj povu retrovi vortojn el sia gepatra lingvo.

Unua lingvoversio kun 19 jaroj

Por lia 19-a naskiĝtago, en 1878, unua versio de lia tiama „Lingwe Uniwersala“, universala lingvo, estis preta; li inaŭguris ĝin feste kun samklasanoj, ankaŭ per kanto en la nova lingvo.

Post la abiturienta ekzameno Zamenhof studis medicinon kaj fariĝis okulkuracisto. Apude li interesiĝis interalie pri la strukturo de la jida lingvo kaj kreis la tutmonde unuan jidan gramatikon. Krome li prilaboris sian internacian lingvon kaj evoluigis ĝin helpe de tradukoj.

Publikigo en 1887

En 1887 Zamenhof edziĝis al Klara Zilbernik. Helpe de la doto de sia bopatro li povis publikigi sian lingvon – en la rusa, pola, germana, franca kaj baldaŭ ankaŭ en la angla. Li elektis la pseŭdonimon D-ro Esperanto (homo kiu esperas). Oni povas supozi, ke lia patro, kiu laboris dum kelka tempo kiel censoro, konsilis al li prefere elekti pseŭdonimon. La unua versio de la libro kun nur proks. 50 paĝoj, kun la titolo „Internacia Lingvo“, ricevis en la 26-a de julio 1887 la cenzuran permeson disvastigi la presitajn ekzemplerojn – tiu tago estas konsiderata la naskiĝtago de Esperanto.

Tri poemoj en Esperanto

Aldone al prezento de la nova lingvo kaj motivigo pri la lingvo-estiĝo enestis ankaŭ ses lingvaj ekzemploj: La komenco de la Biblio, la preĝo Patro Nia, letero kaj tri poemoj, du de Zamenhof mem kaj traduko el la „Libro de Kantoj“ de Heinrich Heine. Tiel Zamenhof tuj montris, ke li deziras survojigi kulturan lingvon, multe pli ol nur simplan rimedon por interkompreno. El la aŭtornomo rapide evoluis la lingvonomo – la lingvo de D-ro Esperanto aŭ mallonge: Esperanto.

Unua Esperanto-grupo, gazeto, mondkongreso

La unua Esperanto-libro (en Esperanto: Unua Libro), enhavis kelkajn kuponojn, sur kiuj la subskribanto povis promesi ellerni Esperanton, kiam dek milionoj da homoj estos subskribintaj tiun deklaron. Zamenhof rericevis nur relative malgrandan nombron de tiuj kuponoj – ĝis 1910 proks. 25.000; la nomoj de la resendintoj estis publikigitaj en adresaroj. Tamen multaj legantoj de la „Unua Libro“ tuj lernis la lingvon kaj komencis skribi al la aŭtoro de la lingvo en Esperanto. Jam post du jaroj ekestis unua Esperanto-grupo, en Nurembergo, kie aperis ankaŭ la unua Esperanto-gazeto, „La Esperantisto“. En la sekvaj jaroj kreiĝis pli kaj pli da lokaj Esperanto-grupoj, poste naciaj Esperanto-asocioj kaj en 1905 en Boulogne-sur-Mer kunvenis la unua granda internacia Esperanto-kongreso kun preskaŭ 700 partoprenantoj.

Malfacilaj jaroj de profesia komenco

En la jaroj post la publikigo de la unuaj Esperanto-libroj Zamenhof klopodis en diversaj urboj gajni sian panon kiel okulkuracisto. Nur la praktikejo en Varsovio ekde 1897 donis pli bonan financan bazon por la familio. Kun la kreskanta disvastiĝo de Esperanto li krome ricevis ankaŭ kelkfoje honorariojn por la eldonado de libroj aŭ por la kunlaboro ĉe gazeto.

Tradukoj de Hamleto, La Rabistoj, fabeloj de Andersen

Zamenhof partoprenis en la ĉiujaraj mondaj Esperanto-kongresoj en diversaj landoj kaj tie estis festata de la kreskanta nombro de Esperanto-parolantoj kiel „majstro“ (nacilingve: majstro). En 1912, 25 jarojn post la publikigo de la unua Esperanto-libro, li dum la Esperanto-kongreso en Krakovo retiriĝis de sia neoficiala pozicio kiel gvidanto de la kreiĝanta lingvokomunumo. La lingva evoluo jam ekde kelkaj jaroj estis akompanata de „Lingva Komitato“ (nacilingve: lingva komitato). Aldone al la naciaj Esperanto-asocioj en 1908 kreiĝis ankaŭ „Universala Esperanto-Asocio“ (nacilingve: monda Esperanto-asocio), kiu eldonis jarlibron kun adresoj de Esperanto-parolantoj, organizaĵoj kaj oficejoj. Zamenhof mem okupiĝis interalie pri tradukoj; li kreis Esperanto-versiojn de Hamleto, La Rabistoj (Schiller), la Malnova Testamento kaj la fabeloj de Andersen.

Dumtempa konkurenco

Certa malprogreso estis la estiĝo de reformita Esperanto, Ido, al kiu transiris ekde 1907 proks. 10 ĝis 20 % de la ĝistiamaj Esperanto-parolantoj. Kvankam tio estis ligita al kelkaj konfliktoj – la plua disvastiĝo de Esperanto per tio estis nur malmulte malrapidigita. Al tio kontribuis ankaŭ, ke Ido travivis plurajn reformojn.

Frua morto

Zamenhof suferis je malfortaj koro kaj pulmo. Li devis fini sian laboron kiel okulkuracisto kaj mortis en la 14-a de aprilo 1917 en Varsovio, kie li estas ankaŭ entombigita.

La vivoverko de Zamenhof:

Internacia lingvo- kaj kulturkomunumo

Kvankam parto de la revoj de Zamenhof ĝis nun ne realiĝis – Ludoviko Zamenhof metis la bazon por nova kaj relative rapide lernebla internacia lingvo, kun kiu kreiĝis tutmonda lingva kaj kultura komunumo. La lingvo de Zamenhof elirante de maldika libreto ene de apenaŭ pli ol jarcento trovis lokon inter la kvindek internacie plej uzataj lingvoj. Nur malmultaj homoj atingis kompareblan efikon per sia vivoverko.


Kiel pdf-dosiero (inkl. de mallonga versio, kun fontoj)


Pli da informoj pri Esperanto

Informoj (en la germana)

Fontoj

(parte en Esperanto; Google Translate liveras proksimuman tradukon)

AFP: „unprecedented international success“
Ekzemple ĉe yahoo.com

Zamenhof pri Esperanto kiel familia lingvo
Letero al Abram Kofman (28-a de majo 1901),
Familia lingvo
Letero al Kofman

Youtube, Esperanto-muziko (Serĉo: Esperanto + muziko)
youtube

Ĉiutagaj novaĵoj en Esperanto el Ĉinio
china.org.cn

Krome el Ĉinio:
Radio
Gazeto „El Popola Ĉinio“

Esperanto-Vikipedio
Wikipedia

WikiTrans (angla Vikipedio en Esperanto)
WikiTrans

Google Translate por Esperanto
Google Translate

Hungario, censoj 1990, 2001, 2011
Esperanto laŭ la lingvokonoj de la loĝantaro proks. je loko 15
Hungara censo

Esperanto-ekzamenoj en Hungario, institucio NYAK
NYAK, aliĝoj al ekzamenoj

Esperanto-lingvokursoj ĉe Duolingo.com
Duolingo.com, lingvo-kurso en la angla
Duolingo.com, lingvo-kurso en la hispana

Unua Esperanto-libro, „Unua Libro“, ĉefaj problemoj (aŭ: taskoj)
Unua Esperanto-libro

Zamenhof, 1910
Registaroj venas kun sia helpo nur kiam ĉio jam pretas
(„ la registaroj venas kun sia sankcio kaj helpo ordinare nur tiam, kiam ĉio estas jam tute preta“)
Zamenhof pri registaroj

Zamenhof, 1906, Ĝenevo
Ne tiel naivaj...
(Ni ne estas tiel naivaj, kiel pensas pri ni kelkaj personoj ; ni ne kredas, ke neŭtrala fundamento faros el la homoj anĝelojn … )
Zamenhof pri naiveco

Zamenhof, 1907, Cambridge
eble post multaj jarcentoj
Zamenhof pri la atendebla tempo ĝis ebla Esperanto-akcepto

Unua Esperanto-libro, 1887, tri poemoj
Tri poemoj en la "Unua Libro"


Esperanto kompare kun aliaj lingvoj


Ekzistas diversaj studoj kaj indikoj, ke Esperanto troviĝas inter la 50 internacie plej uzataj lingvoj:

- Esperanto kompare kun aliaj latinliteraj lingvoj sur loko 27 laŭ la tekstokvanto en interreto. Gregory Grefenstette, Julien Nioche. Estimation of English and non-English Language Use on the WWW (2000).
Esperanto en la interreto, tekstokvanto

- Kutime interretaj ofertantoj enkondukas Esperanton post proks. 20 ĝis 50 aliaj lingvoj (ekz. Esperanto estas unu el la lingvoj ĉe Google Translate.)

- Ĉe la hungaraj censoj Esperanto aperas rilate al la lingvokonoj jam en 1940 en loko 17 kompare kun aliaj lingvoj. Hodiaŭ proks. loko 15.
Censo, Hungario


Pliaj fontoj volonte laŭ peto; jen la kontaktoformularo.

Pri Esperanto
 

Pri Esperanto
Centa mortotago de Ludoviko Zamenhof (14a de aprilo 2017)

2017-03-11

auf deutsch
(Gazetara komuniko kaj artikolo)

Kreskanta disvastiĝo de la internacia lingvo Esperanto


„Mi lernis Esperanton, kiam mi estis infano. Mia patro parolis kun mi en Esperanto.“ (Nacia traduko.) Tiel rakontas nun plenkreska studentino, kiu hejme lernis Esperanton. Ŝi plu uzas Esperanton kun sia patro kaj kun kelkaj amikinoj, kun kiuj ŝi konatiĝis jam kiel infano ĉe familiaj Esperanto-renkontiĝoj. Aldone ŝi parolas kelkajn pliajn lingvojn.

Unua versio de Esperanto jam kiel lernejano

La bazon de tiu internacia lingvo Esperanto, kiu intertempe fariĝis ankaŭ denaska lingvo por milo da homoj en multaj landoj, kreis Ludoviko Zamenhof. Lia mortotago centjariĝas en la 14-a de aprilo. Unesko konsideras lin unu el la gravaj personecoj de la homa historio kaj enmetis lian centan mortotagon en sian liston de notindaj memortagoj por la periodo 2016/17.

Zamenhof naskiĝis en la tiam plurlingva Bjalistoko, hodiaŭ en nordorienta Pollando. Li travivis deproksime la konfliktojn de judoj kaj rusoj, poloj kaj germanoj. Jam kiel lernejano li do decidis krei komunan kaj rapide lerneblan lingvon, por ke konfliktojn oni povu solvi per interparolado kaj sen perforto. Unuan version li povis inaŭguri jam en 1878, okaze de lia 19-a naskiĝtago, kun kelkaj lernejaj kamaradoj – eĉ kun komuna kantado en la nova lingvo.

D-ro Esperanto – homo kiu esperas

Zamenhof studis medicinon kaj fariĝis okulkuracisto. Sian internacian lingvon li prilaboris kaj sukcesis publikigi en 1887 danke al doto de sia bopatro. Kiel pseŭdonimo li elektis „D-ro Esperanto“. „Esperanto“ signifas „homo kiu esperas“; li esperis pri disvastiĝo de sia lingvo kaj ankaŭ je tio, ke la lingvo kontribuu al interkompreniĝo kaj al redukto de konfliktoj inter anoj de malsamaj nacioj.

Mallonga gramatiko kun nur 16 bazaj reguloj

La unua libro (en Esperanto „Unua Libro“) enhavis enkondukon, mallongan gramatikon kun dek ses bazaj reguloj kaj vortaron; la libro komence eldoniĝis en kvin lingvoj, rusa, pola, franca, germana kaj poste ankaŭ angla.

Unua mondkongreso 1905

La ideo de internacia lingvo, kiu estas ellernebla multe pli rapide ol la jam ekzistantaj lingvoj, disvastiĝis rapide – ankaŭ ĉar antaŭe jam ekzistis simila lingvo, Volapuko, kiu tamen estis multe pli malrapide lernebla. Jam du jarojn post la eldono de la unua lernolibro ekzistis Esperanto-kluboj, estiĝis gazeto kaj eldoniĝis pliaj libroj en la nova lingvo. En 1905 en Boulogne-sur-Mer okazis la unua monda Esperanto-kongreso, kun preskaŭ 700 partoprenantoj el multaj landoj. Zamenhof estis festata kiel „majstro“ [nacilingva traduko].

Disvastiĝo en ĉiuj kontinentoj

La nombro de la libroj haveblaj en Esperanto rapide kreskis; Zamenhof mem kontribuis kelkajn tradukojn: Hamleto, La rabistoj (Schiller), la Malnova Testamento kaj la fabeloj de Andersen. Kreiĝis „Lingva Komitato“ [nacilingva traduko], kiu traktis lingvajn demandojn, kaj estiĝis internacia Esperanto-asocio, „Universala Esperanto-Asocio (UEA)“. En 1912, 25 jarojn post la publikigo de la unua Esperanto-libro, Zamenhof retiriĝis kiel neoficiala gvidanto de la Esperanto-lingvokomunumo; la komunumo fariĝis memstara. Antaŭ la komenco de la Unua Mondmilito Esperanto estis ankaŭ alveninta en ĉiuj kontinentoj.

Frua morto

Zamenhof suferis je malfortaj koro kaj pulmo, kio devigis lin ĉesi labori. Li mortis en la 14-a de aprilo 1917 en Varsovio.

Internacia lingvokomunumo

Lia verko, la internacia lingvo Esperanto, intertempe trovis parolantojn en pli ol 130 landoj tutmonde; en sepdeko da landoj Universala Esperanto-Asocio havas landajn asociojn. Kelkaj centmiloj da homoj regule parolas Esperanton, kelkaj milionoj laŭ taksoj lernis la bazon de la lingvo. Ekzistas milo da Esperanto-denaskuloj.

Libroj, muzika kulturo, ĉiutagaj novaĵoj el Ĉinio...

El la malgranda libreto de 1887 fariĝis literaturo kun proksimume dek mil libroj; pli ol 300 aŭtoroj originale verkis en Esperanto. Dum la lastaj jardekoj krome evoluis muzika kulturo; rokmuzikon kaj popularan muzikon, hiphopon kaj repon en Esperanto oni povas trovi ĉe youtube. La ĉina registaro ĉiutage publikigas novaĵojn en Esperanto. Pli grandaj lingvolernaj retejoj ofertas Esperanto-kursojn; ĉe Duolingo.com intertempe pli ol 800.000 lernantoj registriĝis por Esperanto-kurso.

Esperanto disvastiĝas konstante, tutmonde.

Kiel pdf-dosiero (inkl. de longa versio, kun fontoj)

Pri Esperanto
 

Lingvokursoj/Instruado, Lingvopolitiko
Unu lerneja leciono pri Esperanto

2016-12-13

Aktuale en la retlisto "Informado" okazas diskuto pri teksto por "Unu leciono pri Esperanto" por ĉiuj lernantoj surtere. Oni planas, ke la teksto estu samtempe alvoko al instruistoj prezenti tian lecionon kaj ankaŭ peticio al edukaj instancoj instigi siajn instruistojn prezenti tiajn lecionojn.

La aktuala versio (2016-12-13) estas havebla en diversaj formatoj -
pdf (Acrobat Reader),
odt (LibreOffice/OpenOffice),
doc (Word) kaj
doĉ (Word).

(Jen la versio de antaŭ kelkaj tagoj, inkluzive de la diskutataj eroj:
pdf (Acrobat Reader),
odt (LibreOffice/OpenOffice) kaj
doc (Word). Tiu antaŭlasta versio troviĝas ankaŭ ĉi-sube.)

La demando al la ĝenerala publiko, do ankaŭ al vi, karaj legantoj, estas, ĉu tia peticio trovos subskribantojn - ne nur en Esperanto-rondoj, sed ankaŭ (post traduko) ĉe homoj ekster Esperantujo, kiuj iom simpatias kun Esperanto. (Eble uzu nian forumon por diskuti tion.)

Kial tiu alvoko kaj peticio?

Multaj homoj havas erarajn informojn pri Esperanto - ekz. ke neniu parolus la lingvon, ke ne ekzistus Esperanto-literaturo, ke la parolantaro malkreskus... Per la kampanjo kaj per la ebla posta traktado de Esperanto en lerneja instruado eblos iom kontribui al ĝusta informado pri Esperanto.

Bedaŭrinde ni mem ne havos la homojn por instrui la lernantojn - sed ni povas peti la helpon de la instruistoj.

Kiel oni povos uzi tian peticion?

* Peti instruistojn rekte (ekz. ĉe standoj) kaj pere de instruistaj asocioj kaj ties gazetoj
* Peti subskribojn de vizitantoj ĉe standoj
* Se la peticio atingos multajn subskribojn, ni havos argumenton, ke homoj interesiĝas pri Esperanto

Broŝuroj por instruistoj

Por subteni la preparadon de lecionoj pri Esperanto Klaus Friese el Hamburgo kun aliaj pretigis 8-paĝan broŝuron, kiu ekzistas jam en kelkaj lingvoj:
* Esperanto ( broŝuro)
* germana ( Broschüre)
* angla ( booklet)

Spertoj kun propono de la projekto


En Hamburgo Klaus Friese ofertadis nian broŝuron al lernejoj - jen lia raporto.


Versio ĝis 2016-12-12; pli aktuala versio supre en dosieroj

(Alvoko por meti ekz. al avaaz.org kaj por sendi flanke de UEA kaj Landaj Asocioj al la ministerioj pri edukado)

(Kiam estos iu konsiderinda kvanto de subskriboj, ni kompreneble sendu ankaŭ rekte al instruistoj kaj asocioj de instruistoj.)

Al la ministerioj pri edukado en ĉiuj ŝtatoj
Al ĉiuj instruistoj en ĉiuj landoj de la mondo


Unu lerneja leciono pri Esperanto
por ĉiuj lernantoj surtere!

La internacia lingvo Esperanto estas parolata ekde pli ol 125 jaroj. Formiĝis internacia lingvo-komunumo en cento da landoj kun kelkaj centmil regulaj parolantoj kaj eĉ milo da Esperanto-denaskuloj. Ekzistas dekmilo da Esperanto-libroj, miloj da kantoj, Esperanto-vikipedio kaj vigla internacia uzado de Esperanto.

Ni alvokas ĉiujn ministeriojn pri edukado survojigi regulan lernejan instruadon pri Esperanto kaj pri ties hodiaŭa uzado, konforme kun la koncerna Unesko-rezolucio [de 1985]. Ni alvokas ĉiujn instruistojn instrui ĉiujn siajn lernantojn dum almenaŭ unu lerneja leciono pri Esperanto kaj la tutmonda Esperanto-komunumo.

Ĉiu lernanto sciu, kio hodiaŭ estas Esperanto kaj kiel ĝi estas uzata, por povi memstare decidi, ĉu lerni kaj paroli tiun internacian lingvon.

[Eble ĉi tie finiĝu la subskribenda parto – la resto estu klariga aldono.]

Unu lerneja leciono pri Esperanto
por ĉiuj lernantoj surtere!

En la jaro 1887 Ludoviko Zamenhof publikigis la unuan lernolibron de la internacia lingvo Esperanto.

[Aldonpropono de Lu: "Li proponis Esperanton kiel lingvon aldonan al la gepatra lingvo, por permesi internacian komunikadon." (Sekve de atentigo de Zsófia, ke multaj havas eraran imagon pri tio.)]

Hodiaŭ, pli ol 125 jarojn poste, ekzistas laŭ taksoj kelkaj centmil homoj surtere, kiuj regule parolas Esperanton, kelkaj milionoj lernis la bazon de Esperanto kaj proksimume mil lernis la lingvon hejme kaj parolas Esperanton kiel denaskan lingvon. La Universala Esperanto-Asocio havas membro-asociojn en 70 ŝtatoj de la mondo kaj en 120 landoj surtere troviĝas Esperanto-parolantoj. Esperanto pli kaj pli disvastiĝas - dum la lastaj jaroj ankaŭ danke al multaj interretaj lingvokursoj kaj paĝaroj kiel la Esperanto-vikipedio.

Dek mil Esperanto-libroj

Esperanto fariĝis vigla kulturlingvo. Ĝis nun aperis proksimume dek mil Esperanto-libroj - romanoj, rakontoj, poemoj, fakaj tekstoj - multo tradukita el la lingvoj de la mondo, aliaj libroj verkitaj originale en Esperanto. Proksimume 3000 Esperanto-kantoj
[Ŝanĝopropono de Lu: Kelkaj miloj da Esperanto-kantoj]
estas troveblaj en la interreto. La Esperanto-kulturo ligas la kulturojn de la mondo kaj aldonas proprajn impulsojn el la Esperanta lingvokomunumo.
[Zsófia skribis: "10 mil libroj - prefere sen la nombro, skribi, ke ekzistas abunda beletro kaj fakliteraturo, eldonaĵoj, Vikipedio, ktp. (En la ICH-katalogo ni nun havas pli ol 8700 librojn - sen jarlibroj, kongreslibroj, k.s. - mondvaste 10 mil ne tro imponas, konvinkas). Same prefere sen nombri kantojn, sed iel tiel: muzikon, youtube-filmojn ĉiuj trovas laŭ propra ŝato, interesiĝo"

Kion vi aliaj opinias? Mi mem tendencus skribi eble kiel titoleto "Dekmilo da Esperanto-libroj". Eĉ se dek mil ne tro imponas, mi preferas honestan nombron al nedonado de konkreta nombro. Ĉiukaze dek mil libroj sufiĉas por estigi literaturon - kaj la kutima misinformo estas, ke _tute ne_ ekzistus parolantoj nek literaturo.  Lu]

Pli kaj pli rekonita

[Aŭ "agnoskita", laŭ propono de Ronaldo N.
Mi neniel insistas - kion aliaj opinias?  Lu]
Esperanto kaj la Esperanta lingvokomunumo estas respektataj en pli kaj pli da landoj. En Hungario Esperanto estas rekonita kiel vivanta lingvo kaj allasita
[same: rekonita -> agnoskita]
[Aldonpropono de Lu: ekzemple]
por pruvi konon de fremdlingvo ĉe altlernejoj
[Aldonpropono de Lu: kaj por la abiturienta ekzameno;]
[Mi ne enmetis doktoriĝon el la propono de Zsófia, ĉar ĉe doktoriĝoj kutime multo estas permesata.]
ekde 2001 tie okazis pli ol 35.000 ŝtate rekonitaj Esperanto-ekzamenoj
[agnoskitaj]
[Aldonpropono: laŭ la Komuna Eŭropa Referenckadro.]
Ĉinujo ĉiutage publikigas novaĵojn en Esperanto ĉe esperanto.china.org.cn. La Vatikano jam en 1995 akceptis Esperanton kiel eklezian lingvon. La PEN-centro estas membro de PEN Internacia.

Relative rapide lernebla

Multaj lernejaj eksperimentoj konfirmis, ke eblas lerni Esperanton en proksimume triono ĝis kvinono de la tempo, kiu necesas por aliaj fremdlingvoj. Per tio rezultiĝas ankaŭ, ke oni per la sama lernotempo atingas en Esperanto signife pli bonan lingvoregadon.
[Zsófia komentis: "Relative rapide lernebla - ne vere taŭga argumento: en sama lingvofamilio oni povas relative rapide lerni alian. Prefere aludi al mezurita rapideco aŭ tempo- kaj/aŭ monŝparado ĉe lingvolernado."

Ĉu laŭ vi, karaj aliaj listanoj, indas ŝanĝi la vortumon? Kiel?]

Neŭtrala lingvo

Esperanto estas neŭtrala lingvo - neniu unuopa nacio havas apartan avantaĝon el la elekto de Esperanto. Ekde jarcentoj okazas konfliktoj pri la elekto de internacia lingvo, neniu nacio volas cedi kaj doni al aliaj nacioj avantaĝojn el la elekto de ilia lingvo. Esperanto evitas tiun problemon - homoj el la plej diversaj lingvoj faras paŝon unu al la alia.

Zamenhof-Jaro 2017:
Unu lerneja leciono pri Esperanto

En la jaro 2017 estos la centa datreveno de la mortotago de Ludoviko Zamenhof. Unesko akceptis la tagon en sian oficialan liston de memortagoj.

Okaze de la Zamenhof-Jaro 2017 ni petas al la ministerioj pri edukado de ĉiuj landoj enkonduki en la oficialaj lernoprogramoj ankaŭ lecionon pri Esperanto kaj pri la internacia lingvokomunumo de Esperanto. Tio estas konkretigo de rezolucio de Unesko, kies Ĝenerala Konferenco jam en 1985 invitis la membro-ŝtatojn subteni la enkondukon de "studo-programo pri la lingvo-problemo kaj Esperanto en siaj lernejoj kaj institucioj de supera edukado".

Ni petas ankaŭ ĉiujn instruistojn en la tuta mondo fari por siaj lernantoj lernejan lecionon pri Esperanto kaj pri la internacia lingvokomunumo de Esperanto - per prezento de la instruisto aŭ per referaĵoj de lernantoj aŭ de aliaj. Ni opinias, ke ĉiu lernanto kaj ĉiu lernantino estu informita pri Esperanto kaj pri la hodiaŭa tutmonda lingvokomunumo de Esperanto. Nur tiam ĉiu povas fari sian propran decidon, ĉu lerni Esperanton.

Ni jam nun dankas al vi.

Esperanto-parolantoj el dekoj da landoj

Lingvokursoj/Instruado
Lingvopolitiko
 

Literaturo, Scienco/Interlingvistiko, Pri Esperanto
Anglalingva libro pri Zamenhof, Esperanto kaj ties nuntempo

2016-12-08

En oktobro aperis nova, anglalingva libro pri Zamenhof, la historio de Esperanto kaj la spertoj de la aŭtorino en la nuntempa Esperantujo. La verkistino, Esther Schor, estas profesorino pri la angla lingvo en Princeton. Ŝi jam publikigis kelkajn librojn - poemojn, eseojn kaj fakajn verkojn.

"Ponto el vortoj donas novan bildon de Esperantujo"

Jen prezento esperantlingva ĉe Libera Folio.

Detale en Esperanto ĉe esper.us.

Jen prezento anglalingva ĉe amazon.com kun kelkaj recenzoj de legantoj.

Recenzoj de legantoj ĉe Goodreads.

Recenzo-listo troviĝas ĉe Esperantic Studies Foundation (ESF), plejparte anglaj, unu franca. Estas imprese, ke la libro estas vaste kaj longe recenzita, ekz. en Washington Times kaj The New Yorker.

Prezento ĉe la eldonejo Macmillan.

Intervjuoj en radio-elsendoj teksasa kaj israela.

Vi certe imagas, ke la aŭtorino ĝojos, se vi post eventuala legado de la libro verkos recenzon de leganto ekz. ĉe Amazon aŭ Goodreads aŭ aliloke... Kaj certe ne nur ŝi ĝojos.

Literaturo
Scienco/Interlingvistiko
Pri Esperanto
 

Lingvo-kursoj/Instruado, Pri Esperanto
Prelegoj pri amaskomunikilaj rilatoj

2016-10-23

Dum la 70-a Kultura Semajnfino de la Sarlanda Esperanto-Ligo (SEL) en Homburg/Saar (21-a ĝis 23-a de oktobro 2016) okazis seminario pri amaskomunikilaj rilatoj. La prezentofolioj estas nun troveblaj en la interreto.

Temas pri la sekvaj tri prezentoj de Lu Wunsch-Rolshoven, prezidanto de EsperantoLand:

Komuniki sukcese kun ĵurnalistoj

Kiel prepari gazetarajn komunikojn?

Kontakti kaj amike rilati al ĵurnalistoj. Atingi pozitivajn publikigojn pri Esperanto

Lingvo-kursoj/Instruado
Pri Esperanto
 

Lingvokursoj/Instruado, Pri Esperanto
Prezenti Esperanton en lernejoj

2015-09-20

auf deutsch

Esperanto estas ankoraŭ tro malmulte konata afero. Por ŝanĝi tion estus bone, se lernantoj jam en lernejo aŭdus ion pri Esperanto. Tiel kreiĝis la projekto "Unu lerneja leciono pri Esperanto", kiun survojigas Klaus Friese el Hamburgo kun helpo de multaj homoj.

En kunlaboro kun Lu Wunsch-Rolshoven de la asocio EsperantoLand Klaus Friese eldonis broŝuron por instruado en germanaj lernejoj. La germana titolo
estas „Eine Schulstunde über Esperanto“. (En Esperanto: Unu lerneja leciono pri Esperanto, angle: A lesson about Esperanto.)

(Tute sube troviĝas ligiloj al pliaj versioj por presi broŝurojn. Ni kompreneble ĝojos pri viaj komentoj.)

Unu instruhoro pri Esperanto

La ideo estas, ke ĉiu lernanto estu atentigata pri Esperanto minimume dum unu instruhoro en lernejo; la lernantoj ankaŭ iom eklernu la lingvon. Tio povas okazi ekzemple en anstataŭa instruado, en la fremdlingvaj klasoj, ĉe la instruado de la gepatra lingvo aŭ de historio. Fakte eĉ en matematiko, ĉar la sperto montras, ke Esperanto ofte lernas ĝuste matematikistoj. Ja la lingvo estas regule konstruita kaj ĝi bezonas malpli da lernado ol aliaj lingvoj.

En la fremdlingva instruado oni povas eliri de artikoloj pri Esperanto; la ligilo gvidas al kolekto en diversaj lingvoj. (Volonte ni plivastigas tion per tekstoj kaj ankaŭ radiaj aŭ televidaj elsendoj rete troveblaj.)

La koncepto, priskribata sur ok paĝoj, ofertas skizojn por du instruhoroj, kiuj taŭgas por la enkonduko de Esperanto, eĉ se la instruisto mem ne konas Esperanton. La Esperanto-klubo de Hamburgo, kiu ĉi-jare festas sian 111-a jubileon, subtenas tiun projekton. La prezidanto de Esperanto Hamburg, Jürgen Wulff, aldonis akompanan leteron kun mallonga klarigo. Sekvas la raporto:

Raporto pri la disvastigo de broŝuro


Klaus Friese, Hamburgo

En junio 2015 mi komencis la distribuadon de la broŝuro, kiun mi metis kun la akompana letero en blankan koverton. Mi ne dissendis la broŝuron per poŝto, ĉar mi timis, ke verŝajne la plimulto estus forĵetita tuj post alveno. Mi volis nur persone donaci la broŝuron plejeble al lernejestro kaptante la okazon rekte varbi por la broŝuro kaj kompreneble ankaŭ por Esperanto.

29 lernejoj vizititaj

Dum nur du semajnoj en junio mi bicikle atingis 29, do preskaŭ ĉiujn lernejojn en mia urbokvartalo „Hamburg-Bergedorf“. Nur en unu gimnazio mi ne havis sukceson. La sekretarino postulis antaŭan avizon ĉar alikaze neniu havus tempon akcepti mian koverton. Do, mi tuj skribis retmesaĝon al la lernejestro kaj ĝojis, ke li tre rapide respondis. Sed bedaŭrinde li esperigis min nur pri la venonta lerneja jaro.

Ĉu veni sen antaŭanonco?

Mi devas rimarki, ke normale ne estas kutimo kontakti iun en lernejo sen avizo. Kompreneble ĉiu instruisto kaj speciale la lernejestro estas tro okupita por eĉ intertempe aŭskulti klarigojn de iu stranga Esperantisto. Sed feliĉe mi mem ja estas instruisto, kvankam nun pensiulo. Tial mi riskis senhonte eniri la sekretariejojn. Tie mi rapide prezentis min kaj ĝentile petis kontakti iun kolegon de la lernejestra teamo. Kelkfoje mi tuj rimarkis, ke mi aperis en malbona situacio ĉar nur ĥaoso regis la kampon. Unu sekretarino bone komprenigis tian situacion per la bildo „Hodiaŭ urso furiozas!“

Sed 20-foje mi sukcese kontaktis membron de la lernejestraro sen antaŭa avizo. Se ne eblis, mi donis mian koverton al la sekretarino. Mi rakontis, ke la Esperanto-Klubo en Hamburgo nun festas sian 111-a jubileon kaj pro tio mi volas transdoni etan broŝuron kun akompana letero. Kelkfoje jam nun estis la ŝanco paroli iomete pri Esperanto kaj plejofte la adresatoj estis tre malfermitaj kaj ĝentilaj, speciale se mi bonŝance alvenis dum trankvila tempo, kiu ankaŭ en lernejoj troveblas. Sed tia situacio bedaŭrinde ne estas planebla.

Matenaj kaj posttagmezaj vizitoj


Kelkfoje estis bona ideo alveni en baza lernejo tuj post la oka horo (en Germanio kutime la instruhoroj komenciĝas je la oka). Ofte ĝuste tiumomente ne estis tro multe da vigleco, la lernejestro ankoraŭ estis en sia ĉambro kaj la sekretariino rekte gvidis min tien. Sed ankaŭ momentoj kun multe da maltrankvilo povis esti sukcesaj. Neniu sciis pri la restadejo de iu membro de la lernejestraro. Tiam mi vagis tra la koridoroj kaj helpemaj kolegoj alparolis min. Poste mi estis prezentata al la lernejestro, kiu hazarde preteriris per varmega kafotaso en sia mano. Eĉ en la fino de la instrutago mi trovis favorajn ŝancojn. La plejmulto de la kolegaro jam ne plu estis en la lernejo, sed ie iu ankoraŭ sidis antaŭ sia komputilo. Li ne povis ĝui sian laborfino,n ĉar la komputilo antaŭe devas esti bonorde adiaŭata. Ĝuste en tia momento mi aperis! Mi ĝentile pardonpetis kaj riskis lanĉi mian demandon.

Plejparte bonvolema akcepto

Tre ofte la alparolatoj bonvoleme akceptis mian etan projekton. Du lernejestrinoj spontane demandis, ĉu mi pretas gvidi regulan kurson dum posttagmezoj. Honeste dirite mi iomete retenis min, ĉar tio dependas ja de la distanco inter la lernejo kaj mia loĝdomo. Sed ĉiam mi povis promesi gvidi kelkajn unuopajn instruhorojn, se tio estus dezirata. Unu lernejestrino tuj fiksis unu tagon en aŭgusto, kiam mi povos enkonduki Esperanton dum tri instruhoroj en tri diversaj klasoj. Normale tiutempe estas la someraj ferioj, sed tiu lernejo ofertas prizorgadon de la infanoj, kiuj ne povas forvojaĝi, ĉar la gepatroj devas labori. Estas mia impreso, ke speciale en lernejoj kun tuttaga instruado vere kuŝas ŝanco por ni Esperantistoj! En unu lernejo oni rakontis al mi pri instruhoroj, kiuj estis ofertataj per la turka ambasadejo, kiu volas subteni la lernadon de la turka lingo kaj la lernejo estas tre dankema ...

(Raporto de Klaus Friese, 5-a aŭgusto 2015, friese CHE esperanto-hamburg PUNKTO de)


Versioj por presi kiel broŝuron

[Klaus Friese]

Lingvokursoj/Instruado
Pri Esperanto
 

Pri Esperanto
Trejnado pri Esperanto-surmerkatigo

2014-05-06

Ĉu vi ŝatus atingi, ke unu miliono da homoj ĉiujare estas informita pri la ekzisto de Esperanto? Sen plia laboro, ĉu? Cyrille Hurstel atingis tion. Nun li prezentas siajn metodojn.

Ekzemple pasintsomere li sukcesis meti Esperanton en televidon en Usono, Francio kaj Italio. Artikoloj estis videblaj en pli ol 20 landoj.

Spektu mallongan filmon, kiu ebligos al vi renkonti lin. Baldaŭ li prezentos siajn metodojn por havi tiom imponajn rezultojn.

Vi vidos kiel li konektiĝas kun homoj por ke ili ŝatu lin. Jen la
retpaĝo
, kiu helpos al vi fariĝi same "brila aktivulo" kiel Cyrille Hurstel.

Pri Esperanto
 

Muziko
Koncerto de EspoDespo en Hamburgo (15-a de marto)

2014-03-03

La muzika grupo EspoDespo (Esperanto Desperado) koncertos en Hamburgo en sabato, 15-a de marto, je la 20-a horo, en la KulturLaden St. Georg, Alexanderstr. 16, 20099 Hamburg; enirprezo 7 € (reduktite 5 €). La koncerton organizas Esperanto Hamburg .

EspoDespo prezentas "afrik-eŭropan mondmuzikon kun elementoj de etna, popa, regea, roka kaj ĵaza muziko". Laŭ la anonco la muziko okazos "forte" kaj "kuraĝe"...

Ludas en la muzika grupo Amir Hadziahmetovic (gitaro kaj kanto), Karl Maybach (aranĝo) kaj Birte Knutzen (frapinstrumentoj).

[Esperanto Hamburg]

Muziko
 

Esperanto en Europo, Renkontighoj
Mikaelo Bronŝtejn festos sian 65-an naskiĝtagon en Kievo

2014-02-06

Jen invito al internacia renkontiĝo, dediĉota al la 65-jariĝo de la vaste konata ukraindevena rusia Esperanto-parolanto Mikaelo Bronstejn: "Bronstejn jubileas".

La organizanto, Mikaelo Lineckij, aldonas, ke li "bone komprenas, ke la nuna situacio en Ukrainio ne estas favora, sed mi certas, ke gis marto ĉio klariĝos kaj trankviliĝos." Nu, ni vidu...

Jen la invito de Mikaelo Bronŝtejn, konata Esperanto-verkisto, kantisto, preleganto...:

Karaj miaj geamikoj el la tuta mondo!

Julie de 2014 mi la 65-an fojon festos mian naskiĝtagon!
Mi ege volus persone brakumi vin ĉiujn kaj veni gaste al ĉiu el vi por trinki glason da vino, sed bedaŭrinde tio estas malfacile
realigebla ideo….
Pro tio mi invitas ĉiun, kiu volas kaj povas, veni al la renkontiĝo, kiun
organizas mia bona amiko Mikaelo Lineckij en la ĉefurbo de mia naskiĝlando Ukrainio. Ni pasigu kelkajn tagojn kune kaj plezurigu unu la alian per agrablaj babiladoj kaj kuntrinkado de bonaj likvaĵoj.
Krome, laŭ aserto de Mikaelo Lineckij, programo de la renkontiĝo enhavos multajn interesajn erojn: kursojn (laŭbezone), koncertojn, kvizojn, ekskursojn al la vidindaĵoj de Kievo - unu el la plej belaj urboj de Eŭropo.
La aranĝo okazos ekde la 21-a ĝis la 28-a de junio 2014.
Do venu mem kaj invitu de mia nomo la geamikojn!
Por eniri senvizan landon Ukrainion bonvolu ne forgesi vian pasporton! (identiga karto ne sufiĉas)

Ĝis baldaŭ en Kievo!

Vizitu nian paĝon aŭ skribu al m-ursoCHEyandex.ua

[Mikaelo Lineckij]

Esperanto en Europo
Renkontighoj
 

Esperanto en Europo, Renkontighoj
Pli ol 200 partoprenantoj en NR

2014-01-27

Ŝajne la urbo Saarbrücken kun sia situo ĉe la francia-germania landlimo aparte logas Esperanto-parolantojn por komune festi.

Jam antaŭ tri kaj kvar jaroj estis iom pli ol 190 partoprenantoj en la sarbruka NR, ĉi-foje eĉ 203 homoj venis por festi la novan jaron tie en internacia rondo. El tiuj estis 82 junuloj ĝis 20 jaroj en la junulara programo NIS; proksimume duono el ili parolas Esperanton kiel denaskan lingvon, kio faras el NR specon de vintra Renkontiĝo de Esperanto-Familioj (REF).

Pri lumturoj, energiproduktado, vikia bildvortaro...

Ankaŭ ĉi-foje la programoferto estis abunda – ofte oni povis elekti inter kvar ĝis sep samtempaj programeroj. Eblis aŭdi prelegojn pri alkoholo kaj aliaj drogoj, pri novaj metodoj de traŭmato-kuracado, esplori la demandon “ĉu la ĉielo falos sur nian kapon?”, ekscii pri Islando, pri lumturoj, pri biciklado ĉe BEMI, pri senkomerca vivmaniero, nutraĵo-disdonado kaj veganismo, informiĝi pri energiproduktado kaj klimatgasa kompensado, kompreni kiel funkcias entreprenmodelado per specialaj komputilprogramoj, kiel oni minejsimile serĉas kaj kunigas viajn datumojn en interreto aŭ kiel oni povas akiri monon por nekomerca projekto. Estis prezento de la historio de Kelmis, de la komputeko, de vikia bildvortaro kaj de tio, kion faras kaj kion faru la Akademio de Esperanto. Oni traktis temojn kiel la varbadon por Esperanto, rilatojn al ĵurnalistoj kaj ties rezultojn en televidaj elsendoj. Estis krome du prezentoj de politikaj partioj okupiĝantaj pri Esperanto.

Improviza teatro, lumfotoj kaj ĵuĵicuo

Eblis senstreĉige gimnastiki, budhisme mediti, triki, ĵongli, improvize teatrumi, lerni ĵuĵicuon kaj kalkuladon per sorobano, subteksti filmojn, krei lumfotojn kaj fluoreskajn bildojn, trejni magian prezenton, ekzerci tradukadon, muzikon kaj aparte kantadon, ludi kartojn, triktrakon (kun konkurso), luphomon kaj multajn aliajn ludojn. Okazis la granda kvizo “Ĝepardi’!” kaj ŝerckonkurso – ambaŭ kun entuziasma publiko.

Internaciaj horoj - internacia komparo

En internaciaj horoj oni gustumis la kunportitajn manĝaĵojn el niaj devenlandoj, montris gestojn, prezentis lingvojn, stereotipojn kaj antaŭjuĝojn, literaturon, vestaĵkodojn kaj fine povis partopreni en kvizo.

Manlaboro, NIS, ludoposttagmezo

La etuloj ludadis, kantetis, plej diverse manlaboris, lernis uzi poŝtranĉilon, dum vespere ili povis ĝui piĵamajn rakontojn. La pli aĝaj junuloj grandparte spontanee uzis sian ferian tempon en la Novjara Internacia Semajno (kaj la organizantoj kelkfoje admiris ilian inventemon…). Interalie ili partoprenis en urboludo kaj danckurso. Granda estis ankaŭ la entuziasmo pri la ludposttagmezo kun unuopaj ludostacioj. En la kursa parto estis diversaj ofertoj por komencantoj, progresantoj pli aŭ malpli (lingvo)ludemaj kaj por konversaciemuloj.

Koncertoj de Kajto, Jim Petit, muzika vespero, Magia Vojaĝo

Okazis koncertoj de Kajto kun multaj tradiciaj kaj tre ŝatataj kantoj. Jim Petit prezentis nekutiman kaj aparte plaĉan koncerton sur hindstilaj glitgitaroj. Pluraj partoprenantoj ofertis pianajn kaj gitaran koncertojn kaj krome prezentiĝis unuopaj pecoj dum la muzika vespero. Estis Magia Vojaĝo tra la Mondo, kaj dum la lasta tago de la jaro okazis silvestra balo, kiu dancigis ĝis la frua mateno.

Promenoj kaj kafumado

Kelkfoje ni promenis en la apuda arbaro kaj iom esploris la urbon, interalie ties plaĉan naĝejon. Kaj kompreneble en la doma kafejo ni pasigis multan tempon babilante kaj ludante.

Pri ni en la televido, radio, novaĵagenteja raporto kaj gazetoj

Elsendiĝis televida raporto pri NR en la regiona televido kaj du radioelsendoj. Artikolis la sarlanda gazeto kaj dissendiĝis du informoj de la germana novaĵagentejo dpa; sekve de tio publikigis noticojn pri NR ankaŭ pluraj aliregionaj gazetoj kiel Neues Deutschland kaj Focus.

Antaŭĝoju jam la venontajn NR-on kaj NIS-on


La loko por la venonta 13a NR kun NIS ankoraŭ ne estas fiksita – sed multaj partoprenantoj jam antaŭĝojas denove jarfine festi en NR.


(Artikolo aperinta (sen alineaj titoloj) en "La Ondo de Esperanto" (2/2014).)

[La Ondo de Esperanto]

Esperanto en Europo
Renkontighoj
 

© EsperantoLand

16-a Novjara Renkontiĝo 2017/18 en Saarbrücken

La deksesa Novjara Renkontiĝo (NR) de EsperantoLand okazos de la 27-a de decembro 2017 ĝis la 3-a de januaro 2018 en Saarbrücken - tuj apude de Francio. Aliĝis ĝis nun 21 homoj kaj ni atendas denove 150 ĝis 200 gastojn - inter ili kiel kutime sesdeko da infanoj kaj junuloj. Okazos apartaj programeroj por junuloj kaj junaj plenkreskuloj inter 14 kaj 35 jaroj (ĉefe 14 ĝis 20) sub la nomo "Novjara Internacia Semajno" (NIS). plu

 

579 Esperanto-grupoj el la tuta mondo

Esperanto-novajhoIntertempe 579 lokaj Esperanto-grupoj troviĝas sur la grupaj mapoj de EsperantoLand. De Kordobo en Argentino ĝis la Amikeca Klubo de Hararo en Zimbabvo Esperanto-parolantoj en trideko da landoj ĝojas pri vizitantoj el eksterlando. plu

 

Renkontiĝoj kaj aranĝoj sur mapoj

Esperanto-novajhoSur la tutmondaj mapoj de EsperantoLand eblas trovi kaj enmeti informojn pri renkontiĝoj kaj aranĝoj en la tuta mondo. plu

 

Retuma rekomendo "Le Monde Diplomatique" en Esperanto

Esperanto-novajhoLa reta eldono de la monata gazeto "Le Monde Diplomatique" de kelka tempo estas legebla ankaŭ en Esperanto. plu

 

Retuma rekomendo
Ĉiutagaj mondnovaĵoj en Esperanto

Esperanto-novajhoĈiutage ĉirkaŭ tri mondajn novaĵojn en Esperanto oni povas legi kaj ankaŭ aŭdi ĉe la retopaĝoj de la Ĉina Radio Internaciaplu